(β΄ μέρος)
Στύλοι του Ολυμπίου Διός / Δήλος / O Hράκλειτος
Σε τι χρειάζονται οι επιστήμες του παρελθόντος (απλές ίσως και παιδαριώδεις σκέψεις)
Παλιό και ξεχασμένο
Για το «Εκεί που πας είναι φθινόπωρο και είναι σκοτάδι» του ΘΩΜΑ ΤΣΑΛΑΠΑΤΗ
«Ο Χρόνος είναι απάτη, γιατρέ μου, είναι απάτη...» – μιλούσε σχεδόν ψιθυριστά. Είχε το βλέμμα του χαμηλωμένο
Για το βιβλίο της ΜΠΕΡΝΑΡΝΤΙΝ ΕΒΑΡΙΣΤΟ, «Κορίτσι, Γυναίκα, Άλλο», μτφρ. Ρένα Χατχούτ
Γύρισε ξαφνικά πλευρό και είδε τους νεκρούς του όλους να παρελαύνουν στο όνειρο και τον πατέρα του μαζί και ύστερα τον θείο του...
[ ένατο μέρος ]
Από ολόκληρη την ιστορία της ισπανικής ήττας έμεινε χαραγμένη στη μνήμη μου η θαυματουργή σωτηρία μου που ήρθε από τους ουρανούς
Η εικόνα του ήταν τουλάχιστον περίεργη, καθώς έδειχνε να χάνει την ρώμη και την ομορφιά του, παρόλη την ανθοφορία του
Τη χρωματική τους ευωχία τη σκίαζε ένα κατά καιρούς περαστικό νεφέλιο θολερής αμφιβολίας
Ένα ποίημα του Αμερικανού Σ. Κ. ΟΥΙΛΙΑΜΣ
Προδημοσίευση ενός εσωτερικού βιβλίου που γράφεται για να διασώσει κάτι λεπτό
Λίγα παίρνουν όσοι πάνε για λίγα. Τίποτε δεν παίρνουν όσοι πάνε για τα πολλά. Επιταχύνει το τέλος κάθε προληπτικό πλήγμα