Περί πλάνης;

Λου Σνέφαλ: «Τσάντες» (εγκατάσταση)
Λου Σνέφαλ: «Τσάντες» (εγκατάσταση)



Απο­τέ­λε­σμα βα­ρύ­τη­τας εί­ναι η πε­ρι­πλά­νη­ση. Κα­θώς όμως πλα­νώ­νται όσοι δεν το ξέ­ρουν, στην πε­ρι­πλά­νη­ση συμ­με­τέ­χουν και οι πλέ­ον ακί­νη­τοι. Επι­πλέ­ον, ορι­ζό­ντια φαί­νε­ται να κι­νού­νται ακό­μη και εκεί­νοι που δεν πι­στεύ­ουν ότι η γη εί­ναι επί­πε­δη, ενώ πρό­κει­ται για κά­θε­τη κί­νη­ση κα­τά βά­θος. Ένας ατε­λής κύ­κλος προ­κύ­πτει. Πρό­κει­ται για ελ­λει­πτι­κή με­τα­κί­νη­ση, την οποία προ­σο­μοιώ­νει η βόλ­τα στις πό­λεις, αλ­λά όχι στις ευ­θεί­ες αγρο­τι­κών οδών, που με τον γά­μο ημέ­ρας και νύ­χτας διευ­κο­λύ­νουν την ανα­πα­ρα­γω­γή, με τα παι­διά προ­ο­ρι­σμέ­να να απο­πλα­νη­θούν σε αστι­κά κέ­ντρα. Η πό­λη απο­τε­λεί την κυ­ριό­τε­ρη προ­ϋ­πό­θε­ση κά­θε πα­ρα­πλα­νη­τι­κής πε­ρι­πό­λου, όπως διαρ­κώς θα ανα­κα­λύ­πτουν οι εξε­ρευ­νη­τές έπει­τα και από δια­πλα­νη­τι­κές επι­σκέ­ψεις στο μέλ­λον. Κά­θε επί­σκε­ψη επι­θέ­τει ένα στρώ­μα στη σκέ­ψη, όπου κά­πο­τε ξα­πλώ­νουν οι άγρυ­πνοι. Κά­θε πό­λη εγκα­θι­στά την ανά­γκη πε­ρι­πλά­νη­σης στη φύ­ση, η οποία δεν υφί­στα­ται πριν δη­μιουρ­γη­θούν οι πό­λεις. Κα­νείς δεν πά­ει βόλ­τα στην εξο­χή, αν πολ­λοί δεν εί­ναι κά­που αλ­λού εγκα­τε­στη­μέ­νοι. Κα­τ’ αντι­στρο­φήν απο­κτά φυ­σι­κό­τη­τα η πε­ρι­πλά­νη­ση σε αστι­κά ση­μεία συ­γκέ­ντρω­σης ενώ, πα­ρι­στά­νο­ντας τους νο­μά­δες πριν γυ­ρί­σουν σπί­τι, οι πλά­νη­τες με ικα­νο­ποί­η­ση θρη­νο­λο­γούν τον θρί­αμ­βο της γε­ωρ­γί­ας.


Απο­τε­λεί προ­α­νά­κρου­σμα του­ρι­σμού η εσω­τε­ρι­κή εξο­ρία; Ίσως αυ­τό προ­οι­κο­νο­μού­σε ο αδελ­φός του συ­ζύ­γου της κα­λής μου, που σε αλ­φα­βη­τι­κή σει­ρά, από την Αι­θιο­πία έως την Ωκε­α­νία, έβα­ζε τα ονό­μα­τα τό­πων προ­έ­λευ­σης ατό­μων με τα οποία εί­χε κοι­μη­θεί. Στην πε­ρι­πλά­νη­ση του σώ­μα­τος, υπο­στή­ρι­ζε κά­θε δη­μο­ψή­φι­σμα υπέρ της ανε­ξαρ­τη­σί­ας, ενώ ευ­χό­ταν επα­να­στά­σεις που θα δη­μιουρ­γού­σαν νέ­ες χώ­ρες, κα­θώς του έλει­παν με­ρι­κά γράμ­μα­τα από τον κα­τά­λο­γο. Στα κα­θ’ ημάς, προ­τά­σεις του τα­ξι­διω­τι­κού γρα­φεί­ου «Εκτό­πι­ση» ανα­φέ­ρουν τα εξής νη­σιά:

Άγιος Ευ­στρά­τιος, Αί­γι­να, Αλόν­νη­σος, Αμορ­γός, Ανά­φη, Άν­δρος, Αντι­κύ­θη­ρα, Αντί­πα­ρος, Γαύ­δος, Γυά­ρος, Ικα­ρία, Ίος, Κί­μω­λος, Κύ­θη­ρα, Κύ­θνος, Λέ­ρος, Λή­μνος, Μα­κρό­νη­σος, Μή­λος, Μύ­κο­νος, Νά­ξος, Οθω­νοί, Πά­ρος, Σα­μο­θρά­κη, Σα­ντο­ρί­νη, Σέ­ρι­φος, Σί­κι­νος, Σίφ­νος, Σκιά­θος, Σκύ­ρος, Σύ­ρος, Τή­νος, Τρί­κε­ρι, Φο­λέ­γαν­δρος, Φούρ­νοι, Χί­ος


Κά­θε βρά­δυ τα έπι­πλα πε­ρι­πλα­νώ­νται μέ­σα στο σπί­τι. Η σερ­βά­ντα με τα γυα­λι­κά προ­σε­κτι­κά ανοί­γει την πόρ­τα και μπαί­νει στην κρε­βα­το­κά­μα­ρα για να εξοι­κειω­θεί με το θαύ­μα του ύπνου, που έχει πε­ρι­γρά­ψει η σι­φο­νιέ­ρα. Ο κα­λό­γε­ρος βγά­ζει από πά­νω του τα ρού­χα και κα­τευ­θύ­νε­ται στο μπά­νιο, όπου προ­οιω­νί­ζε­ται θε­ο­σο­φι­κή έξαρ­ση. Από τον διά­δρο­μο αστρα­πιαία περ­νά κά­ποιο σκα­μπό. Με τα πό­δια ανοι­χτά οι κα­ρέ­κλες κά­θο­νται η μία πά­νω στην άλ­λη, κά­νο­ντας μού­τρα στο τρα­πέ­ζι. Τα ρά­φια εγκα­τα­λεί­πουν στον αέ­ρα ό,τι στη­ρί­ζε­ται πά­νω τους για να επι­δο­θούν σε ασκή­σεις ευ­θυ­γράμ­μι­σης στο πά­τω­μα. Αν και τα μα­χαι­ρο­πή­ρου­να αρ­χί­σουν να με­τα­κι­νού­νται τον χει­μώ­να, τί­πο­τε δεν θα μέ­νει ακί­νη­το πριν ξη­με­ρώ­σει και όλα επι­στρέ­ψουν στη θέ­ση τους, στο φως κρύ­βο­ντας την κί­νη­ση που εσω­τε­ρι­κά χα­ρα­κτη­ρί­ζει όσα αντι­κεί­με­να πα­ρι­στά­νουν ότι εί­ναι στε­ρεά.


Αμί­λη­τοι στον πα­ρά­δει­σο, όπου κυ­ριαρ­χεί ο μη­λί­της, χω­ρίς φί­λους άφυ­λοι άγ­γε­λοι πε­ρι­πλα­νώ­νται σε πο­το­πω­λεία. Πρό­σφα­τες έρευ­νες επι­βε­βαιώ­νουν την υπό­θε­ση του με­θυ­σμέ­νου πι­θή­κου, δη­λα­δή την εξε­λι­κτι­κά ανα­πτυγ­μέ­νη ανα­ζή­τη­ση αι­θα­νό­λης σε ώρι­μα φρού­τα, αφού αρ­χί­σει η ζύ­μω­ση. Επι­στρέ­φο­ντας σπί­τι του ένας με­θυ­σμέ­νος χτυ­πά την πόρ­τα. Βγαί­νο­ντας από δί­πλα, του λέω ότι μέ­νει μό­νος. Κα­τα­λα­βαί­νει ότι λεί­πει και φεύ­γει. Δεν έχου­με ξα­να­βρε­θεί. Όρ­θιοι οι υπάλ­λη­λοι σε ένα μπαρ υπο­δέ­χο­νται τους με­θυ­σμέ­νους, που πλη­ρώ­νουν και αμέ­σως φεύ­γουν. Πε­ριε­κτι­κό όνο­μα πο­το­πω­λεί­ου στην Ουά­σιγ­κτον: Ζαν­ζι­μπάρ. Ακο­λου­θεί κα­τά­λο­γος.

Αγιωρ­γί­τι­κο, Αη­δά­νι, Αθή­ρι, Ασύρ­τι­κο, αψέ­ντι, βάλ­σα­μο, βερ­μούτ, βότ­κα, Γα­λα­νό, γκρά­πα, Γου­στο­λί­δι, Δη­μι­νί­της, Everclear, Ζα­λο­βί­τι­κο, ζι­βα­νία, ζύ­θος, ηδύ­πο­τα, Θρά­ψα, Κα­κο­τρύ­γης, Κα­μπά­ρι, Καλ­βά­δος, κα­σά­σα, κβας, κρα­σί, κο­νιάκ, κουμ­κουάτ, λι­κέρ, λι­μον­τσέ­λο, μαλτ, μπέρ­μπον, Μα­λα­γου­ζιά, Μο­σχο­φί­λε­ρο, Νε­γκό­σκα, Ντε­μπί­να, Ξι­νό­μαυ­ρο, ού­ζο, ουί­σκι, Πε­τρο­κό­ρι­θο, προ­σέ­κο, ρα­κί, Ρο­κα­νιά­ρης, ρού­μι, σά­κε, σα­μπά­νια, Σαβ­βα­τια­νό, Σα­τώ Λα­φίτ, σνα­πς, τε­κί­λα, τζιν, Τε­ντού­ρα, τσι­κου­διά, τσί­που­ρο, υδρό­με­λι, Φει­διά, Φω­κια­νό, Χα­ρα­μπραΐμι, χω­ρίς γλυ­κά­νι­σο


Κα­νείς δεν θα έβγαι­νε για φα­γη­τό, αν ίσχυε ότι μα­γει­ρεύ­ουν σπι­τι­κά στα εστια­τό­ρια. Πα­ρα­μέ­νο­ντας σπί­τι, θα επέ­με­ναν σε ηδο­νο­βλε­πτι­κές πε­ρι­πλα­νή­σεις στην κου­ζί­να, αφού δεν θα προ­τι­μού­σαν να τρώ­νε ή να υπο­σι­τί­ζο­νται αλ­λού. Με την αστυ­νο­μία φα­γη­τού να επι­βάλ­λει εξα­κρι­βώ­σεις στοι­χεί­ων τρο­φί­μων, θα συ­νέ­χι­ζαν να πε­ρι­η­γού­νται ψυ­γεία και ντου­λά­πια, προ­σπα­θώ­ντας να κα­τα­τά­ξουν τα υλι­κά σε μια σει­ρά.

Αβγά, βα­τό­μου­ρα, γαύ­ρος, δη­μη­τρια­κά, ελιές, ζυ­μα­ρι­κά, ηλιό­σπο­ροι, θυ­μά­ρι, ιμάμ, κα­λα­μπό­κι, λά­δι, μέ­λι, ντο­μά­τες, ξί­δι, οστρα­κοει­δή, πα­τά­τες, ρύ­ζι, σύ­κα, τυ­ρί, υπο­βρύ­χιο, φα­σό­λια, χαλ­βάς, ψω­μί, ωά (σι­γά)


Η πε­ρι­στρο­φι­κή εμπει­ρία που απο­κο­μί­ζουν οι πλα­νή­τες στο διά­στη­μα δια­χέ­ε­ται δια γυ­μνού οφθαλ­μού ή μέ­σω τη­λε­σκο­πί­ων στους πα­ρα­τη­ρη­τές, που την ανα­πα­ρι­στά­νουν. Συ­νε­χώς κι­νού­νται χω­ρίς που­θε­νά να πη­γαί­νουν. Αστρο­λο­γία συ­νι­στά το μη­δε­νι­κό απο­τέ­λε­σμα της κί­νη­σης, ενώ αστρο­νο­μία εκτρέ­φει ο αέ­να­ος χα­ρα­κτή­ρας της. Οι φθογ­γο­λο­γι­κές με­τα­πτώ­σεις, από το Λο στο Νο και από Γη σε Μη, επα­να­λαμ­βά­νο­νται ωρο­λο­για­κά. Η ου­ρο­λο­γία με­τα­μορ­φώ­νε­ται σε ου­ρο­νο­μία, που με­λε­τά την υγρο­ποί­η­ση των αι­σθη­μά­των του ου­ρα­νού και την εξα­έ­ρω­σή τους, όταν προ­σκρού­ουν στο έδα­φος της αν­θρώ­πι­νης αδια­φο­ρί­ας. Κα­νείς δεν ασχο­λεί­ται με το τι δεν συμ­βαί­νει σε αυ­τόν ή σε κά­ποιον άλ­λον κό­σμο, ενώ συ­νε­χί­ζουν να κι­νού­νται. Η ζω­ώ­δης κι­νη­τι­κό­τη­τα ερε­θί­ζει την αντί­στα­ση των φυ­τών, πριν μία ισχυ­ρή δό­ση δω­σι­λο­γι­σμού τα με­τα­στρέ­ψει, από το να εκτι­νάσ­σουν πε­ρι­σπό­ρια, στο να εξα­γο­ρά­ζουν με προ­σφο­ρές καρ­πών και αν­θέ­ων τη με­τα­φο­ρά σπό­ρων από έντο­μα και που­λιά σε δια­τε­ταγ­μέ­νη μαύ­ρη αγο­ρά πτη­τι­κής ανα­πα­ρα­γω­γής.


Σε μο­να­χι­κούς βρά­χους οι φα­ρο­φύ­λα­κες συ­γκε­κομ­μέ­να λα­τρεύ­ουν ό,τι λά­μπει. Άλ­λο­τε κύ­μα, άλ­λο­τε σω­μα­τί­διο, το φως σκορ­πί­ζε­ται να προ­λά­βει να δει πριν τυ­φλω­θεί. Φω­τα­δι­στές κα­ρα­δο­κούν. Τέ­λος το έλος. Με κου­στου­μιές τύ­που Μα­γκρίτ ή ένα φ(λ)ανε­λά­κι οι φλα­νέρ πε­ρι­πλα­νώ­νται στις στο­ές της κα­τα­νά­λω­σης ως αν­θρα­κω­ρύ­χοι πε­τρω­μά­των της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας. Πε­ρι­πλα­νή­θη­κα στο κορ­μί της, έχουν πει για την πό­λη. Λό­γιοι υπο­σκά­πτουν λα­γού­μια στις βι­βλιο­θή­κες, ανα­τι­νά­ζο­ντας την ανα­το­μία όσων κι­νού­νται ή κά­θο­νται. Άσε­μνοι στί­χοι κα­λύ­πτουν ευαί­σθη­τα ση­μεία. Πα­ρε­λά­σεις κα­τευ­θύ­νο­νται προς το­πό­ση­μα του σώ­μα­τος.

Αυ­νάν, Βυ­ζά­ντιο, Γλυ­φά­δα, δια­κε­καυ­μέ­νη ζώ­νη, ερω­τουρ­γεία, ζαρ­τιέ­ρες, ηδο­νο­α­βλε­ψί­ες, θω­πεία, ισο­σε­ξι­σμός, κλει­το­ρί­δα, λα­γνεία, Μα­ζόχ, νο­μι­να­λι­σμός ή ερω­τι­κή ονο­μα­το­κρα­τία, ξξξ = ΧΧΧ, ονεί­ρω­ξη, πορ­νο­δι­κία, ρί­γος, Σαντ, Τα­ρό, υμέ­νας, φα­κός, χα­λι­νά­ρι, ψε­γά­δι, ωμέ­γα


Σε ετε­ρό­δο­ξα στρι­πτι­ζά­δι­κα εξω­τι­κοί χο­ρευ­τές λι­κνί­ζο­νται γύ­ρω από έναν στύ­λο, που αλ­λό­θρη­σκοι λι­θο­βο­λούν. Βή­μα­τα εξα­γνι­σμού. Ρί­χνο­ντας δια­φο­ρε­τι­κό βά­ρος στο κά­θε πό­δι, χο­ρεύ­τριες αγω­νί­ζο­νται να μι­μη­θούν γε­ω­με­τρι­κά σχή­μα­τα κι­νη­τι­κο­γρα­φί­ας με το σύ­στη­μα Λα­μπάν. Πε­ρι­πλά­νη­ση η κά­θε κί­νη­ση επί σκη­νής. Τι υπο­κρι­σία. Τι θέ­α­τρο. Ο Μπέν­για­μιν υπο­δέ­χε­ται και­νούρ­για μη­χα­νή ανα­πα­ρα­γω­γής αγ­γέ­λων. Στον πρώ­το της γά­μο πα­ντρε­μέ­νη με εξά­δελ­φό του, η Χά­να Άρεντ αδειά­ζει το με­λά­νι από την πέ­να του Χάι­ντε­γκερ. Αφέ­λεια ή όφε­λος να αντι­λαμ­βά­νε­ται την ποί­η­ση ένας φι­λό­σο­φος που προ­τι­μού­σε Να­ζί πα­ρά Να­μη­ζεί;

Απο­τε­λεί για­τρειά η ασθέ­νεια; Από το γειά χα­ρά στο άντε γειά ένας πα­ρα­πλα­νη­τι­κός χαι­ρε­τι­σμός εί­ναι η υγεία, ενώ συ­νε­χί­ζο­νται ατε­λεί­ω­τες πε­ρι­πλα­νή­σεις στη Θε­ρα­πεία οδό.

Αντι­βιο­τι­κά, β-απο­κλει­στές, γλου­κο­ζα­μί­νη, δι­κλο­φαι­νά­κη, εντε­κα­βί­ρη, ζα­λε­πλό­νη, ηλιο­θε­ρα­πεία, θη­ριο­θε­ρα­πευ­τι­κή, ιβα­κα­φτό­ρη, κε­το­τι­φαί­νιο (φου­μα­ρι­κό), λα­μο­τρι­γί­νη, μορ­φί­νη, ντο­πα­μί­νη, ξυ­λο­κα­ΐ­νη, ομοιο­πα­θη­τι­κά, πα­ρα­κε­τα­μό­λη, ρα­νι­τι­δί­νη, σε­ρο­το­νί­νη, τα­πε­ντα­δό­λη, υδρο­ξυ­ζί­νη, φλουο­ξε­τί­νη, χον­δροϊ­τί­νη, ψω­ριο­κτό­να, ωρο­λο­γί­νη (για ρο­λό­για που πά­νε πί­σω)

Χω­ρίς αγω­νία σε γω­νί­ες ακο­νί­ζε­ται το μυα­λό. Από το στή­θος επι­λέ­γει τη ρό­γα, που εί­ναι μυ­τε­ρή. Στο χρη­μα­το­κι­βώ­τιο του πά­θους προ­τάσ­σει κλει­δί, αλ­λά χρειά­ζε­ται συν­δυα­σμός για να ανοί­ξει.

Από τα Τουρ­κο­βού­νια βλέ­πο­ντας τον Βό­σπο­ρο, από τη Βε­λό­να το Σιάτλ. Αβλε­πί στου Δά­ντη στη Νέα Υόρ­κη, στο Γκαρ ντι Νορ, στο Νό­τινγκ Χιλ, στο Βε­ρο­λί­νο. Τα πά­ντα βλέ­πο­ντας στους κα­θρέ­φτες του κα­φέ στην Τερ­γέ­στη. Βρά­ζει και χύ­νε­ται.

Αρα­βι­κός, βα­ρύς, γαλ­λι­κός, δι­υ­λι­σμέ­νος, ελ­λη­νι­κός, ζε­μα­τι­στός, ηρω­ι­κός, θρυ­λι­κός, ιρ­λαν­δι­κός, κα­που­τσί­νο, λού­γκο, μα­κιά­το, ντό­πιο, ξι­νός, ορ­γου­ε­λι­κός, πορ­νο­γρα­φι­κός, ρι­στρέ­το, στιγ­μιαί­ος, τούρ­κι­κος, υδα­ρής, φρέ­ντο, χό­βο­λης, ψη­μέ­νος, ωραί­ος

Πολ­λοί πο­τέ δεν βά­ζουν κά­ποιες λέ­ξεις στο στό­μα τους. Έπος ή πέ­ος; Άλ­λοι, ιδί­ως χορ­το­φά­γοι, δεν αφή­νουν τί­πο­τε να σα­πί­σει. Στο φως δεν χλο­μιά­ζουν τα όνει­ρα, αλ­λά εκεί­νοι που δεν τα βλέ­πουν. Η ήτ­τα της διά­ζευ­ξης κά­νει ύφος το φως. Ευ­στρο­φία απαι­τεί κά­θε πε­ρι­πλά­νη­ση. Κά­που υπάρ­χει ένας κα­τά­λο­γος όσων μπο­ρεί ή πρέ­πει να ει­πω­θούν.

Η λο­γο­τε­χνία συ­νι­στά μια γε­ω­γρα­φία του χρό­νου. Το­πο­γρα­φώ­ντας κά­θε στιγ­μή της πε­ρι­πλά­νη­σης του μυα­λού, τα αρ­χαία βι­βλία προ­σκυ­νούν όσους δεν μπο­ρούν να δια­βά­σουν. Ού­τις από την Τροία συ­νε­χώς επι­στρέ­φει. Σε μια κβα­ντι­κή εκ­δο­χή αφή­γη­σης, όπου όλα έχουν εντο­πι­στεί, η πε­ρι­πλά­νη­ση θε­με­λιώ­νει την εντο­πιό­τη­τα των συγ­γρα­φέ­ων. Κά­θε αντί­λο­γος πα­ρά­γει τους δι­κούς του επτά θα­νά­σι­μους κα­τα­λό­γους, για φάρ­μα­κα και τρό­φι­μα, για σώ­μα­τα, για πο­τά και τό­πους, για κα­φέ λό­για.

Πε­ρί πλά­νης ή πε­ρι­πλά­νη­ση;

ΑΛΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
 

αυτόν το μήνα οι εκδότες προτείνουν: