Ένα ναρκοπέδιο στην υδατώδη πραγματικότητα, ανάμεσα στο σκίρτημα, το ανεπαίσθητο, το λεπτεπίλεπτο
Σώπαινες στα ορυχεία του αλατιού και στα χαλυβουργεία
Εκείνος πεινούσε συνεχώς. Την έβλεπε που πάλευε στην κουζίνα χωρίς κανένα αποτέλεσμα
Ο Λόγος έγινε κραυγή, να συγκρουστεί με τον μουγγό αέρα
Σε μια πολυκατοικία, διαφορετικά διαμερίσματα γίνονται ιστορίες κι όλες μαζί οδηγούν στην ταράτσα...
Ένας άνθρωπος με φακό στο χέρι, περιφερόταν στους διαδρόμους φωνάζοντας «Εκκενώστε, πρέπει να κλείσω»
Τι βασιλόπιτες, τι τούρτες, τι τσουρέκια / τι γλέντια, τι χοροί με τους καθρέφτες ―
Τέσσερα ποιήματα
Δεν ξέρω γιατί. Κάτι στο πρόσωπό του έδειχνε ότι προτιμούσε να μη μιλάμε
Τρία ποιήματα
Αν και η κοινωνία δεν έχει ακόμα αντιληφθεί την πιθανή κλίμακα του ζητήματος, η έρευνα διευρύνεται σε ορεινές κωμοπόλεις...
Προσοχή στο κενό // Η φωτογραφία // Η επίσκεψη
