Μια βραβευμένη Ελληνοκαναδή ποιήτρια
Δόντια σφιγμένα / Λυσιμελές θέρος
Η Ιθάκη θα τελειώνει πάντα σε ήτ(τ)α
Δύο τραπέζια στημένα παράλληλα και στον διάδρομο που σχηματίζεται ανάμεσά τους ανθοδοχεία φορτωμένα λουλούδια. Μάλλον γλαδιόλες
Ένα μικροδιήγημα
Ίδια πρόσωπα φουσκωμένα / Έπεφταν σαν φυλλαράκια λάσπης / Ενώ ο Βιβάλντι χαμογελούσε
Δύο διηγήματα
Οι θόρυβοι ήταν ούτως ή άλλως καταδικασμένοι να κρυφτούνε στα φυλλώματα
Άρχισε από τη στιγμή εκείνη πάλι να ονειρεύεται...
Οι λέξεις του έπεφταν βροχή στο πάτωμα και σκόνταφταν κάτω από τα έπιπλα, προσπαθώντας να μετακινηθούν
Ήθελε να γίνει σαν εκείνους τους βαρετούς φιλόλογους των παιδικών του ετών, που τρώνε απ’ το τάπερ τους το κολατσιό τους
Όλα του τα σκυλιά είχαν πάντα το ίδιο όνομα. Και τα αγαπούσε εξίσου το ίδιο
