Ένα αρχιτεκτονικό σχόλιο
Για έναν κόσμο που να είναι εντελώς κατασκευασμένος από τον άνθρωπο, έτσι ώστε να συμπίπτει απολύτως με τις επιθυμίες του
«Το μέλλον των μουσείων είναι στο εσωτερικό του σπιτιού μας» ― Ορχάν Παμούκ
Η ναζιστική αρχιτεκτονική, η νομοτελειακή της κατάρρευση και μερικές σκέψεις ακόμη.
Με αφορμή την oσκαρική ταινία «The Bruralist»
3 λεπτά και 39 δευτερόλεπτα σε μια γνωστή-άγνωστη πόλη
Με το σπαρακτικό της μυαλό στρέφει τον προβολέα στην αντίληψη του μετασύμπαντος και στα αρχιτεκτονικά προγράμματα αλγόριθμων
Η λογοτεχνία ως μέσο ανάγνωσης της αστικής εμπειρίας
Οι σημερινοί επισκέπτες του αγνοούν τα περί στέγης και αν τυχαίνει κάτι να έχουν διαβάσει απλώς τα καταχωρούν κάπου στα «υπ’ όψιν»
Ένα βιβλίο όπου πρωταγωνιστεί η αρχιτεκτονική ως κλειδί της Μινωικής περιόδου και ως εργαλείο εξερεύνησης της τέχνης σήμερα
Ο ορισμός της αταξίας είναι η υπεύθυνη αντίληψη εκείνου που απολαμβάνει τον ρόλο του χρήστη ενός χώρου
Όταν το αστικό τοπίο με την τεχνολογική ευφορία του μετατρέπεται σε παίγνιο σε αφηγηματικό σχήμα για τι πράγμα μιλά;
